Prawo komunikacji elektronicznej

Trwają prace nad projektami ustawy Prawo komunikacji elektronicznej oraz ustawy ją wprowadzającej.

Ww. regulacja ma zastąpić najpóźniej do dnia 21 grudnia 2020 r. ustawę Prawo telekomunikacyjne i stanowić ma implementację dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1972 z dnia 11 grudnia 2018 r. ustanawiającej Europejski kodeks łączności elektronicznej.

Ma to być kompleksowa regulacja dotycząca komunikacji elektronicznej, w tym obejmująca kwestie świadczenia usług komunikacji elektronicznej, zasady przetwarzania danych telekomunikacyjnych, czy ochrony tajemnicy komunikacji elektronicznej.

Jednym z jej założeń jest zagwarantowanie ochrony użytkowników usług komunikacji elektroniczne m.in. poprzez objęcie definicją usług łączności elektronicznej także komunikatorów internetowych, a w związku z tym jej odniesienie nie tylko do działalność telekomunikacyjnej, ale szerzej komunikacji elektronicznej. W ww. dyrektywie bowiem zakresem pojęcie „usługi łączności elektronicznej” została objęta „usługa łączności interpersonalnej”, które zostały zdefiniowane w art. 2 pkt 4)-5) ww. dyrektywy.

Założeniem ww. regulacji jest również wzmocnienie pozycji konsumenta w relacji z dostawcą usług komunikacji elektroniczne. Przy tym pojęcie  konsumenta – w rozumieniu art. 2 pkt 15) ww. dyrektywy – oznacza: „(…) jakąkolwiek osobę fizyczną korzystającą z publicznie dostępnych usług łączności elektronicznej lub wnioskującą o świadczenie takich usług dla celów niezwiązanych z jej działalnością handlową, gospodarczą, rzemiosłem lub wykonywaniem zawodu.”

Wobec tak określonego konsumenta przewidziane zostały w ww. dyrektywie wymogi informacyjne dotyczące umów (art. 102 ww. dyrektywy). Wymogi te zostały przewidziane również wobec innych wskazanych podmiotów, w tym mikroprzedsiębiorstw lub małych przedsiębiorstw, chyba że wyraźnie zgodzili się, by odnośne przepisy w całości lub w części nie miały do nich zastosowania (art. 102 ust. 2 ww. dyrektywy).  Mają być one realizowane poprzez przekazywanie informacji wraz z podsumowaniem warunków umowy według określonego jednolitego wzoru formularza i to w całej Unii Europejskiej. Taki formularz został już określony w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE)2019/2243 z dnia 17 grudnia 2019 r.  (por. https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:32019R2243).

Powyższe rozwiązanie ma umożliwić przejrzystość informacji, łatwe porównanie warunków umowy i dokonanie wyboru najkorzystniejszej oferty. Przy tym przekazane informacje stanowić będą integralną częścią umowy i „(….) nie podlegają zmianie, chyba że umawiające się strony wyraźnie postanowią inaczej.” (art. 102 ust. 4 ww. dyrektywy).