autor: Aleksandra Urbanowska-Bohun
Minął kwartał od wejścia w życie ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r., poz. 1566), wprowadzającej szereg zmian w dotychczasowym systemie gospodarowania wodami w Polsce, w tym m.in. w zakresie systemu usług wodnych i zasad ponoszenia kosztów za te usługi. W praktyce, jak się okazuje, stosowanie szeregu regulacji tej ustawy budzi szereg wątpliwości i problemów interpretacyjnych, w tym w obszarach związanych z prawidłowym naliczaniem ww. opłat.
Szykują się zmiany…
13 kwietnia 2018 r. na stronie Rządowego Centrum Legislacji, w ramach listy projektów ustaw, pojawiła się zapowiedź projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw z wniosku Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej.
Zgodnie z informacją zamieszczoną na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, przyczyną planowanych zmian jest konieczność rozstrzygnięcia wątpliwości interpretacyjnych, w szczególności w zakresie zgód wodnoprawnych, przyrzeczeń wodnoprawnych oraz pozwoleń zintegrowanych, a także stosowaniem nowego systemu opłat za usługi wodne. W ocenie projektodawców, problemem pozostaje także brak podstaw prawnych do finansowania zadań z obszaru gospodarki wodnej przez NFOŚiGW.
W świetle zamieszczonej informacji, istota rozwiązań ujętych w projekcie sprowadzać ma się do wprowadzenia takich rozwiązań prawnych, które zmniejszą obowiązujące dziś rygory formalne związane z pozyskiwaniem zgód i przyrzeczeń wodnoprawnych. W myśl przyjętych założeń, projekt ograniczyć ma wymóg przedkładania danych lub dokumentów, które znajdują się już w posiadaniu organu, sprzyjając w ten sposób redukowaniu barier biurokratycznych, a także skracaniu okresu trwania postępowań administracyjnych w tym zakresie.
Zgodnie z planami Ministerstwa, zamierza ono rekomendować wprowadzenie regulacji, na podstawie której, w okresie przejściowym, a mianowicie do czasu wyposażenia podmiotów korzystających z usług wodnych w przyrządy pomiarowe, tj. do dnia 31 grudnia 2020 r. podmioty te obowiązkowo składać będą Wodom Polskim oświadczenia, mające stanowić podstawę do naliczenia opłaty zmiennej za korzystanie z usług wodnych.
Przypomnijmy, iż zgodnie z obowiązującym dziś art. 552 ust. 2 prawa wodnego, ustalenie wysokości opłaty za usługi wodne (w okresie od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia 2020 r.) następuje na podstawie: określonego w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym celu i zakresu korzystania z wód; pomiarów dokonywanych przez organy administracji w ramach kontroli gospodarowania wodami lub ustaleń z przeglądów pozwoleń wodnoprawnych; bądź pomiarów dokonywanych przez organy administracji w ramach kontroli pozwoleń zintegrowanych.
Uniknięciu wątpliwości interpretacyjnych w zakresie wykorzystywanych przez Wody Polskie materiałów pod kątem ustalania wysokości opłaty zmiennej służyć ma także wprowadzenie regulacji dotyczącej zestawienia informacji niezbędnych do określania wysokości tej opłaty. Ciekawostką jest proponowane przez Ministerstwo wprowadzenie progu kwotowego, od którego uzależniony ma być obowiązek wniesienia opłaty za usług wodne.
Kiedy projekt?
Jak na razie na stronie Rządowego Centrum Legislacji nie zamieszczono treści projektu ustawy zmieniającej Prawo wodne. Zgodnie z przedstawioną informacją, planowany termin przyjęcia projektu przez Radę Ministrów to II kwartał 2018 r. Oczekując zatem na szczegółowe postanowienia projektu i możliwość dokonania jego szerszej oceny, inicjatywę zmiany ustawy Prawo wodne nie tylko we wskazywanym przez Ministerstwo zakresie, ale być może i w innych obszarach, uznać trzeba za dobry początek do otwartej i merytorycznej dyskusji.
Obsługujemy biznes.
Precyzyjnie.