Przy rabacie korekta na bieżąco

Kolejny korzystny wyrok dla przedsiębiorców. Naczelny Sąd Administracyjny zakwestionował stanowisko prezentowane przez fiskusa w zakresie momentu korygowania wysokości kosztów w związku z uzyskaniem rabatu potransakcyjnego i uznał, że podatnik nie musi korygować ich wstecznie.

W obrocie gospodarczym często zdarzają się sytuacje, w których przedsiębiorcy po osiągnięciu w danym okresie rozliczeniowym (np. roku) odpowiedniego pułapu obrotów uzyskują rabat bądź upust. Taki rabat (upust) potransakcyjny dokumentowany jest fakturą korygującą, zwykle po zakończeniu roku podatkowego i po sporządzeniu sprawozdania finansowego za ten rok. Problematyczne jest, w którym momencie powinno nastąpić stosowne zmniejszenie kosztu podatkowego – czy w okresie, w którym wydatki na zakup towarów lub usług pierwotnie ujęto w kosztach, czy może w okresie, w którym przyznano upust (rabat).

Organy podatkowe bezwzględnie uznają, że w takich przypadkach faktura korygująca nie zmienia momentu poniesienia i potrącenia kosztu, a jedynie jego wysokość. W konsekwencji korekta wysokości kosztu powinna być zawsze odniesiona do okresu rozliczeniowego, w którym koszt został ujęty w ewidencji księgowej. A to oznacza powstanie zaległości podatkowej, którą należy zapłacić z odsetkami za zwłokę.

W ostatnim czasie (w wyroku z 25.03.2015 r.) stanowisko takie zakwestionował Naczelny Sąd Administracyjny. Zdaniem NSA, podatnik nie może zostać obciążony negatywnymi konsekwencjami podatkowymi, gdy jego działaniu nie można zarzucić naruszenia prawa. Skoro zatem pierwotne rozliczenie zakupów w kosztach podatnika było zgodne z przepisami, to późniejsze zdarzenie gospodarcze (rabat potransakcyjny) nie może rodzić obowiązku korekty.

Co ciekawe NSA, doszedł do powyższych wniosków poprzez odwołanie się do argumentacji prezentowanej w sprawach dotyczących korekty kosztów w związku z otrzymaniem dotacji na środek trwały, od którego dokonano uprzednio odpisów amortyzacyjnych. W odniesieniu do tego zagadnienia sądy administracyjnie uznają jednolicie, że zmniejszenia kosztów należy dokonać na bieżąco, jako że korekty te są wynikiem normalnych, typowych zjawisk gospodarczych, a nie błędnego działania podatnika.