Umorzenie nieściągalnych należności w Estońskim CIT

Umorzenie nieściągalnych należności nie musi oznaczać konieczności zapłaty Estońskiego CIT. Przy spełnieniu określonych warunków organy podatkowe potwierdzają, że nie stanowią one wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

W praktyce gospodarczej zdarzają się sytuacje, kiedy spółka trafia na nieuczciwego lub niewypłacalnego kontrahenta, a należność z tytułu dostarczonych towarów lub zrealizowanych usług jest trudna, lub wręcz niemożliwa do ściągnięcia. Pojawia się wówczas wątpliwość, czy podjęcie decyzji o umorzeniu takiej należności będzie wiązało się z obowiązkiem zapłaty tzw. Estońskiego CIT jako wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą.

Przepisy niestety nie definiują pojęcia „wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą”, które stanowią podstawę do zapłaty tzw. Estońskiego CIT. W praktyce przyjmuje się, że przy ocenie wydatków kwalifikujących się do tego rodzaju dochodów można posiłkować się kwalifikacją wydatków do kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów. Nie są to pojęcia tożsame, ale zwraca się uwagę na podobieństwo, jakie może je cechować, głównie z uwagi na cel ich poniesienia – osiągnięcie przychodów lub zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów (zarobkowy charakter).

W wydawanych interpretacjach organy podatkowe potwierdzają, że umorzenie nieściągalnych należności z tytułu sprzedaży towarów i usług na rzecz podmiotów niepowiązanych może nie stanowić wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Istotne są jednak tutaj konkretne okoliczności indywidualnego stanu faktycznego. Zwraca się uwagę w szczególności, czy:

• należności powstały w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (dotyczą sprzedaży towarów i usług wobec jednostek niepowiązanych);
• spłata tych należności jest zagrożona, trudna lub nawet niemożliwa do wyegzekwowania (mimo wezwań mailowych, telefonicznych lub listownych brak jest odpowiedzi dłużników);
• odzyskanie długów jest niemożliwe, a dalsze ich dochodzenie może generować jedynie kolejne koszty,
• umorzenie jest to niezbędne zarówno z punktu widzenia księgowego, jak i z praktycznego zarządzania finansami,
• nieściągalne należności zniekształcają obraz finansowy firmy, pokazując zawyżone przychody i aktywa.

Przy takich okolicznościach organy podatkowe potwierdzają, że pozostałe koszty operacyjne wynikające z umorzenia należności wykazują związek z działalnością, a w konsekwencji koszty te nie stanowią wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, wobec czego nie podlegają opodatkowaniu Estońskim CIT.