Plan ogólny gminy, a decyzja środowiskowa, czyli co się wydarzy, gdy zamierzenie inwestycyjne będzie sprzeczne z planem ogólnym?

Jedną ze zmian wprowadzonych nowelizacją ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (treść dostępna TUTAJ) jest plan ogólny gminy, który ma zastąpić dotychczasowe studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Regularnie przychodzę do Państwa z problematyką decyzji środowiskowych i tak będzie i tym razem. Jaką rolę odgrywać będą więc przedmiotowe plany w toku postępowania w przedmiocie wydania decyzji środowiskowej? Poniżej zastanowimy się nad tą problematyką.

Jak dotychczas?

Nie ulega wątpliwości, że gdy zamierzenie sprzeczne jest z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, nie ma możliwości wydania wnioskowanej przez inwestora decyzji środowiskowej, o czym pisaliśmy dla Państwa w artykule nt. Decyzja środowiskowa, a miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Mocy takiej nie miało i nie ma studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Art. 80 ust. 2 ustawy środowiskowej[1] wyraźnie obliguje organ wydający decyzję do stwierdzenia zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z planem miejscowym, nie zaś z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, co wynika z charakteru studium, które nie jest aktem prawa miejscowego (art. 9 ust. 5 upzp[2]) i nie może stanowić podstawy wydawania decyzji administracyjnej. Ma ono znaczenie tylko przy sporządzaniu planu miejscowego. Takie stanowisko potwierdzają sądy administracyjne np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 maja 2016 r., sygn. II OSK 2176/15.

 Jak po nowelizacji upzp?

Co teraz, gdy przedmiotowe studium zniknie z polskiego systemu prawnego, a zastąpi  je plan ogólny gminy? Aby odpowiedzieć na postawione w tytule pytanie, należy prześledzić przepisy zmieniające, co też uczynię dla Państwa poniżej.

Nowelizacja upzp zakłada, że plan ogólny, w przeciwieństwie do studium, ma stanowić akt prawa miejscowego. Jednocześnie, jednak plan może być podstawą prawną (i to w określonym zakresie) wyłącznie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, lecz już nie innych decyzji administracyjnych. Nowelizacja nie zmienia też przywołanego art. 80 ust. 2 ustawy środowiskowej. Po wejściu w życie nowego upzp, w świetle przepisów środowiskowych wciąż tylko zgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ma być przedmiotem analizy przed wydaniem decyzji środowiskowej (i to w „pierwszym” etapie postępowania środowiskowego, o czym piszemy TUTAJ), co koresponduje z art. 13a ust. 5 i 6 upzp.

Mając na uwadze powyższe regulacje, wydaje się, że plan ogólny nie wprowadzi rewolucji w procedurze środowiskowej. Z punktu widzenia planistycznego nadal tylko miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego powinien być istotnym ogniwem, który organy środowiskowe będą zobowiązane uwzględniać przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (i w razie sprzeczności z mpzp odmawiać wydania tych decyzji). Gdy tylko ukształtuje się orzecznictwo na gruncie wprowadzonych zmian, wrócimy do Państwa z tym tematem.