Pracownikom tymczasowym nie wolno zlecać wszystkiego

Współpraca z agencją pracy tymczasowej to dość popularny model radzenia sobie z czasowym zwiększeniem potrzeb kadrowych dla większych pracodawców. Praca tymczasowa jednak rządzi się swoimi prawami, a nie wszyscy wiedzą, że pracownikowi tymczasowemu nie możemy powierzyć wszystkich takich zadań, jak pracownikowi zatrudnianemu bezpośrednio przez pracodawcę na podstawie umowy o pracę.

Nacisk na charakter tymczasowy pracy

Praca tymczasowa jest to praca o charakterze sezonowym (okresowym, doraźnym – wiąże się zatem z tym, że nie ma charakteru trwałego). To, że nie ma możliwości zatrudniania pracowników tymczasowych na podstawie umów na czas nieokreślony jest związane właśnie z czasowym charakterem tej pracy. Ustawa ogranicza czas trwania takich umów do 18 miesięcy pracy na rzecz danego docelowego pracodawcy (zwanego w ustawie pracodawcą użytkownikiem) w referencyjnym okresie 3 lat, który faktycznie kieruje pracą pracownika tymczasowego.

Wskazane rozwiązanie ogranicza praktyki naprzemiennego zawierania 18-miesięcznych umów z pracownikiem tymczasowym przez dwie powiązane agencje pracy tymczasowej i kierowanie pracownika do jednego pracodawcy użytkownika, który faktycznie miał stałego, wieloletniego pracownika zatrudnianego cyklicznie, lecz w sposób nieprzerwany, na półtoraroczne umowy przez agencje pracy tymczasowej. Komentarze do ustawy wprost sugerują, że z założenia praca tymczasowa ma być okresem przejściowym dla pracownika pomiędzy bezrobociem a pracą stałą.

Ważne jest też, że nie można równocześnie zatrudniać tej samej osoby na podstawie umowy o pracę oraz równocześnie kierować jej do pracy u tego samego podmiotu przez agencję pracy tymczasowej.

Zakaz powierzania określonych prac pracownikowi tymczasowemu

Jak wcześniej podano, pracownikom tymczasowym nie wolno jednak powierzać wszystkich zadań. Przepisy wskazują, iż zakazane jest powierzanie pracownikom tymczasowym następującej pracy:

• szczególnie niebezpiecznej,
• „zamiast” pracownika strajkującego,
• „zamiast” pracownika zwolnionego z przyczyn niedotyczących pracowników w okresie ostatnich 3 miesięcy,
• wiążącej się z uzbrojeniem pracownika w broń.

Omawiane ograniczenia są dwojakiego rodzaju:

1. mają na celu przeciwdziałanie obejścia przez pracodawców przepisów związanych z zatrudnianiem i zwalnianiem pracowników zatrudnionych na umowach o pracę i przeciwdziałanie obejścia konieczności współpracy i dialogu ze związkami zawodowymi w przypadku podjęcia strajku przez załogę oraz
2. chronią pracowników tymczasowych przed wykorzystywaniem ich trudniejszej sytuacji (związanej z brakiem długotrwałej umowy o pracę i w konsekwencji koniecznością podejmowania się prac dorywczych) do szczególnie niebezpiecznej pracy oraz chronią innych przed powierzaniem osobom bez doświadczenia prac niebezpiecznych, w tym np. obsługi broni palnej czy paralizatorów.

Warto nadmienić, iż praca szczególnie niebezpieczna jest omawiana w rozdziale 6 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (§ 80 i kolejne). Do takich prac zalicza się m.in. pracę na budowie, na wysokości i w kanałach i innych niebezpiecznych przestrzeniach zamkniętych. Pracodawcy są obowiązani prowadzić szczegółowy wykaz prac szczególnie niebezpiecznych występujących w ich zakładzie pracy.

Źródło prawa

Zasady zatrudniania pracowników tymczasowych przez pracodawcę będącego agencją pracy tymczasowej oraz zasady kierowania tych pracowników i osób niebędących pracownikami agencji pracy tymczasowej do wykonywania pracy tymczasowej na rzecz pracodawcy użytkownika reguluje ustawa z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych.