Place zabaw – czy trzeba projektować w zespołach budynków wielorodzinnych?

Przyjęło się, że projektowanie placów zabaw w zespołach budynków mieszkalnych wielorodzinnych objętych jednym pozwoleniem na budowę – jest obowiązkowe. Czy na pewno? Przyjrzyjmy się przepisom.

Obowiązek projektowania placów zabaw wywodzony jest z § 40 ust. 1 RWT. To jedyny przepis, który wypowiada się na ten temat, a stanowi on, że w zespole budynków wielorodzinnych objętych jednym pozwoleniem na budowę należy przewidzieć – stosownie do potrzeb użytkowych – place zabaw dla dzieci.  

Czy „stosownie do potrzeb użytkowych” oznacza „zawsze”?

Posłużmy się skrajnym acz przecież zupełnie realnym przykładem: jakiś czas temu w mediach głośno było o projekcie „osiedla bez dzieci”. Abstrahując od tego, że ów kontrowersyjny projekt dotyczył budynków jednorodzinnych, można postawić pytanie: czy gdyby chodziło o osiedle wielorodzinne, potrzeby użytkowe takiego osiedla uzasadniałyby zaprojektowanie placu zabaw? Przecież adresatami oferty byłyby osoby ewidentnie niezainteresowane planem zabaw. Podobnie sytuacja przedstawiałaby się w przypadku budowy osiedla mieszkalnego zaprojektowanego dla seniorów.

Podobnie należałoby rozważyć, czy w przypadku lokalizacji osiedla mieszkaniowego w pobliżu dobrze zorganizowanej publicznej infrastruktury sportowo-rekreacyjnej np. ogródka jordanowskiego potrzeby użytkowe wymagałyby projektowania kolejnego, osiedlowego placu zabaw.

Wbrew temu, co czasem przyjmuje się za oczywistość, § 40 ust. 1 RWT jest elastycznym przepisem i nie narzuca bezwzględnego obowiązku projektowania placów zabaw w ramach zespołów budynków wielorodzinnych. Wymaga od projektanta rozważenia, jakie są w tym zakresie potrzeby użytkowe konkretnej inwestycji i w zależności od wyniku takiej analizy – zaprojektowania odpowiedniego placu zabaw (potrzeby użytkowe mogą wskazywać, że nie wystarczy tu symboliczna huśtawka czy piaskownica) lub nawet rezygnacji z tego elementu (gdy potrzeby użytkowe nie wystąpią w ogóle lub będą zaspokojone gdzie indziej).