Przeniesienie decyzji środowiskowej na nowych zasadach Jakie zmiany czekają przedsiębiorców?

Postępowania środowiskowe potrafią dać się we znaki nie tylko na etapie uzyskiwania decyzji, ale również później – w razie zmian strukturalnych prowadzonej działalności (np. aportu przedsiębiorstwa do spółki albo powołania nowej spółki) czy sprzedaży nieruchomości podmiotowi, który zamierza zrealizować przedsięwzięcie. W takich sytuacjach może być konieczne przeniesienie decyzji środowiskowej na nowy podmiot.

W tym artykule przyglądamy się, kiedy jest to możliwe i jakie zmiany planuje wprowadzić ustawodawca – analizujemy projekt ustawy o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (nr UD224)[1]. 

Już teraz zapraszamy na kolejne teksty, w których omówimy najważniejsze planowane zmiany w uzyskiwaniu decyzji środowiskowych.

Jak jest obecnie?

Zgodnie z art. 72a ust. 1 ustawy ocenowej[2], organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest obowiązany, za zgodą strony, na rzecz której decyzja została wydana, do przeniesienia tej decyzji na rzecz innego podmiotu, jeżeli przyjmuje on warunki zawarte w tej decyzji.

By doszło do przeniesienia należy złożyć stosowny wniosek wraz z wymaganymi ustawowo zgodami, przepisy nie przewidują specjalnej formy wyrażania tych zgód, zatem przyjmuje się, że powinny zostać złożone w formie pisemnej[3].

Stronami takiego postępowania są wyłącznie podmioty, pomiędzy którymi decyzja środowiskowa ma być przeniesiona (art. 72a ust. 2 ustawy ocenowej).

Co się zmieni?

Projekt ustawy zakłada doprecyzowanie, że przeniesienie decyzji środowiskowej będzie odbywać się w trybie zmiany decyzji (co jest najkorzystniejsze z punktu widzenia jej nowego adresata decyzji, gdyż eliminuje jakiekolwiek mogące się pojawić wątpliwości co do tego kto nim jest) oraz wskazuje na właściwość organu I instancji.

To pozytywna zmiana, gdyż właściwość organu budziła niekiedy wątpliwości i była przedmiotem sporów kompetencyjnych przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jednoznaczne wskazanie na organ I instancji jako właściwy do zmiany decyzji jest zgodne z dotychczasowym zapatrywaniem judykatury[4].

Zmiana decyzji polegająca na zmianie podmiotu lub podmiotów planujących realizację przedsięwzięcia, podobnie jak dziś, wymagać będzie:

1)    zgody strony, na rzecz której decyzja ostateczna została wydana oraz;

2)    oświadczenia o zgodzie na przejęcie obowiązków wynikających z warunków określonych w decyzji.

Istotną zmianą jest jednoznaczne określone, że podmioty, na rzecz których zmieniono decyzję środowiskową (nowi adresaci) solidarnie odpowiadają za realizację warunków wynikających z tej decyzji.

Czego brakuje?

Przedstawiony projekt nowelizacji nie likwiduje jednak wszystkich wątpliwości, pomija np. kwestię przenoszenia decyzji w części, co może mieć szczególne znaczenie, gdy decyzję wydano dla przedsięwzięcia obejmującego szereg odrębnych zamierzeń budowlanych.

Dopuszczenie takiego działania postulowane jest w doktrynie, m.in. przez K. Gruszeckiego[5], który wyjaśnił, że „decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach mogłaby być przenoszona częściowo, jeżeli odnosiłoby się to do wyodrębnionych fragmentów przedsięwzięcia, które mogłyby samodzielnie funkcjonować”. Na określone warunki umożliwiające przeniesienie decyzji środowiskowej w części na inny podmiot wskazywał również Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska[6].

Podsumowanie

Uszczegółowienie regulacji przeniesienia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach – jako zmiany decyzji w zakresie podmiotowym należy ocenić pozytywnie. Projektowane nowe brzmienie art. 72a ustawy ocenowej nie budzi wątpliwości, choć nadal nie jest to regulacja wyczerpująca temat przenoszenia decyzji. Potrzebna jest również regulacja przewidująca mechanizm zmiany decyzji środowiskowej w sytuacji, gdy dochodzi do sukcesji generalnej praw i obowiązków z niej wynikających w drodze transformacji podmiotowych dokonywanych w trybie kodeksu spółek handlowych celem jednoznacznego potwierdzenia skutku, który następuje z mocy samego prawa.