Turbiny wiatrowe objęte dozorem UDT

Przepisy projektowanej ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (druk 315) przewidują obowiązek uzyskania decyzji zezwalającej na eksploatację.

Zdaniem projektodawców w obecnym stanie prawnym brak jest organów, które odpowiadałyby za prawidłową eksploatację elektrowni wiatrowych. Kompetencje w ww. zakresie są rozdzielone pomiędzy organy nadzoru budowlanego i Urząd Dozoru Technicznego (dalej: UDT). Dodatkowo ustawa Prawo budowlane wprowadza podział elektrowni wiatrowych na dwie części – część budowlaną i część niebudowlaną (techniczną). W ocenie projektodawców zasady eksploatacji niektórych elementów elektrowni wiatrowych np. łopaty nie zostały w ogóle uregulowane w obowiązujących przepisach prawa.

Wszystko to spowodowało, że w projekcie nowej ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych zaproponowano zniesienie podziału elektrowni na część budowlaną i niebudowlaną. Tym samym, cała elektrownia będzie obiektem budowlanym, do którego zastosowanie znajdą przepisy Prawa budowlanego. Jednocześnie proponuje się wprowadzenie obowiązku uzyskania przez inwestora, oprócz pozwolenia na użytkowanie, dodatkowej decyzji zezwalającej na eksploatację.

Zgodnie z projektowanym art. 9 przed przystąpieniem do eksploatacji elektrowni wiatrowej inwestor byłby obowiązany uzyskać decyzję zezwalająca na eksploatację wydawaną przez UDT na wniosek inwestora.

Do wniosku o wydanie ww. decyzji należałoby dołączyć dwa egzemplarze dokumentacji zawierającej:

1. kopię ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie elektrowni wiatrowej;
2. opis techniczny elementów technicznych;
3. wykaz i opis sposobu funkcjonowania urządzeń zabezpieczających elektrownię wiatrową przed awarią;
4. schematy elektryczne, hydrauliczne, pneumatyczne niezbędne do prawidłowego i bezpiecznego wykonania prób funkcjonowania elektrowni wiatrowej;
5. instrukcję eksploatacji elektrowni wiatrowej;
6. dokumentację uzupełniającą, o ile zachodziłaby taka potrzeba.

Przed wydaniem ww. decyzji UDT, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1-4 nowej ustawy, identyfikowałby elektrownię wiatrową, sprawdzałby jej stan techniczny i oznakowanie. Ponadto byłby zobowiązany sprawdzić kompletność i prawidłowość przedstawionej dokumentacji oraz zgodność wyposażenia elektrowni z przedłożoną dokumentacją i warunkami technicznymi dozoru technicznego. Dodatkowo przedstawiciel UDT uczestniczyłby w przeprowadzeniu prób funkcjonowania elektrowni wiatrowej zgodnie z przedłożoną dokumentacją i warunkami technicznymi dozoru technicznego.

Projektowana ustawa przewiduje, że decyzja UDT wygasałaby po upływie dwóch lat od dnia wydania, a także z dniem rozpoczęcia naprawy lub modernizacji eksploatowanej elektrowni. Po upływie 18 miesięcy od dnia wydania decyzji, inwestor mógłby wystąpić z wnioskiem o jej przedłużenie na okres kolejnych dwóch lat. Wskazuje się jednocześnie, że dokonanie naprawy lub modernizacja elementów technicznych elektrowni wymagałoby uprzedniego uzgodnienia z UDT, a po dokonaniu naprawy lub modernizacji inwestor byłby zobowiązany do ponownego uzyskania ww. decyzji przed rozpoczęciem jej eksploatacji.

Wszystkie zaproponowane uregulowania wiążą się z koniecznością poniesienia przez inwestora konkretnych kosztów. Projektowany art. 15 zakłada, że za czynności UDT pobierane są opłaty, a wysokość jednorazowej opłaty za te czynności nie może przekraczać 1 % wartości inwestycji wybudowania elektrowni wiatrowej.

Niedotrzymanie ww. obowiązków będzie się wiązało z karną sankcją. Zgodnie z projektowanym art. 17, kto dopuści się eksploatacji elektrowni bez otrzymania decyzji UDT albo wbrew decyzji UDT o wstrzymaniu eksploatacji elektrowni będzie podlegał karze grzywny, ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do lat 2. Ta sama kara grozi za przerabianie elektrowni wiatrowej bez zgody UDT.

Ponadto uniemożliwianie lub utrudnianie wykonywania czynności związanych m.in. ze sprawdzeniem dokumentacji i przeprowadzeniem próby elektrowni (art. 12 ust. 1 projektowanej ustawy) lub nie wykonywanie obowiązku zawiadomienia UDT o niebezpiecznym uszkodzeniu urządzenia technicznego lub nieszczęśliwym wypadku związanym z eksploatacją elektrowni będzie podlegało karze grzywny.

Z punktu widzenia inwestora, planowane przepisy utrudnią i wydłużą procedurę uzyskiwania niezbędnych zezwoleń potrzebnych do rozpoczęcia eksploatacji instalacji. Jednocześnie obciążą go koszty związane z realizacją ww. obowiązków.